زمین خوردنم رنگ نومیدی داشت...

بلند نشدنم رنگ شکست.....

کتابای تاریخ و جغرافی ما دروغه

که گاو و گوساله های روستایی رو میکِشن که

از مزارع سر سبز برمیگردن...

به عقیده من دو جور هنرمند داریم

دسته اول هنرمندای بدبخت و مفلوکی که سی سال طول میکشه

تا یه باغ آلبالو* رو بنویسن!

دسته دوم هنرمندای خوشبخت و کامروایی که سه روز نشده

یه باغ آلبالو رو میخورن!

*اثر آنتوان چخوف

و من نویسنده بزرگی خواهم شد

و کتاب بزرگی خواهم نوشت...

پ.ن : آن روز فرا می  می ر  سد....

مصلحت دو گیتی تفسیر این دو حرف است

با دوستان خیانت با دشمنان خصومت...!

مردی که بیش از اندازه میکرد خنده

گرفتند و کردنش

با خنده

بی خنده...

براي کودکان

    مرگ سوغاتيست که تنها به پدربزرگها و مادربزرگها ميرسد...

از چهار فصل یکیش بهاره...

از سیصد و شصت و پنج روز یه روزش عیده...

لذت دنیا ضرب در بینهایت

عشقبازی لبهای تو با اندام تناسلی من...

هیچکس نمیتواند بگوید تمام شد

و دروغ نگفته باشد...

تا گل سرخ شدن راهی نیست

میتوانی گل سرخی باشی

میتوانی گلسرخی باشی...

تقدیم به گلسرخی ٬ گل سرخ شهید

سکوت کن...

سکوت کن به یاد آنکه در سپیده جان سپرد...

سکوت کن به یاد آنکه با امید خلق مُرد...

سکوت کن به یاد خشم آن شهید سر بلند...

سکوت کن به یاد آنکه عاشقانه زخم خورد...

تو از سکوت اگر به خشم میرسی سکوت کن...

سالها پيش

وقتی كه كودك بودم

سر هر كوچه كسی بود

كه چينی ها را بند ميزد

با عشق

و من آن روز به خود ميگفتم

آخر اين هم شد كار؟!

ولی امروز كه ديگر خبری از او نيست

نقش يك دل كه به روی چينيست

تركی دارد

و من

در به در كوی به كوی

در پی بند زنی ميگردم...

ستيز تگرگ و گلبرگه !

مصاف آيينه و الماسه !

پيكار كبريته و خرمن

نبرد اركيده و داسه !

خون تو را به جرم آزادی

به خاك اگر فروشد

در سوگ تو رواست

رنگين كمان سیاه اگر بپوشد...

ديگر حتی شمردن تيرهای چراغ برق

مرا به تو نخواهند رساند...

من به سهم خود نظر دادم

نظری به ظاهر سازنده

صبح وقتی از خواب بيدار شدم ،

در رختخوابم به جای من يك آ ل ت بود...

ما آدمای يلا قبا

نه مشت داريم نه پشت...!

شب‏ها کابوس مي‏بينم

تا فرصتی برای ديدن رويای او نباشد...!

با عشق ، آبی

از خشم ، سرخ

و در گلدان مزارهای گمنام سبز خواهيم شد...

(اصلاح شد)

عــــشـق

خطای فاحش فرد

در تمايز يک آدم معمولی

از بقيه آدم های معمولی است...!

در دنیا مردمانی چنان گرسنه هستند که خدا را

 جز به شکل تکه نانی نمی بینند...!

گمان میکنم که خدا مرد است ، سنگدلیش به زنها نمیخورد.

ومطمئنم که شيطان زن است،هيچ مردی اينچنین حيله‏ گرنيست...!

می ترسم وقتی

گفتی دوستم داری

و مرا در آغوش کشيدی

دنيا تمام شود...!

به زير شکمم

آنجا که هسته هاي استروييد

مرا فرا مي خوانند به خارش

و غرق خارش هسته ها هستم

که يادم مي افتد

تحريم هاي هسته اي

خارش را

خارم را

و خارت را

خواهند سپوخت...!

يکي از آن روزها که در آغوش او به اوج آسمان‏ها رسيدم ،

فهميدم چگونه يک انسان معمولي مي ‏تواند خدا ‏شود...!

بی تو ای غنچه گل سرخ شهید

همه گلهایم گل حسرت شده اند...

و نسیم ، بوی بی باوری و تسلیم ، بوی تن در دادن دارد

خاک اگر خاک کرامت باشد ، دهن باغ پر از فریاد است

و درخت ، سرخی کینه گل را میسراید با خشم

کاش ، ای کاش باز در باغ گل سرخی بود.....!

        یاد تو مصلحت خویش بـبُرد از یادم

                یاد تو مصلحت خویش بـبُرد از یادم

                یاد تو مصلحت خویش بـبُرد از یادم

آفــــتــــابــــــگــــــــردانــــــم

زرد و پــــژمـــــرده و خـــــــم

چشم امــّیدم نگران خیره به هر سو

میشنیدم میگفت : نور امــّیدم کو ؟.....

خسته ام...

از خستگیام...

از اینهمه پوچ کوچیدن...

از دلتنگیام...

از بیخودگریام...

از...

از خستگیام خسته ام...